Z DNIA NA DZIEŃ, Z TYGODNIA NA TYDZIEŃ

„Nie myśl o mnie źle” Michała Kozłowskiego

Kategoria: z dnia na dzień Opublikowano: poniedziałek, 09, październik 2017

Jolanta Szwarc

MYŚLĘ O TOBIE NIEŹLE,

bo po co komuś sprawiać przykrość, szczególnie gdy nie bardzo wiadomo komu. Patrzę na okładkę książki. Michał Kozłowski „Nie myśl o mnie źle” - czarno na białym i pod spodem domy – czarno-białe zdjęcie kolorowego obrazu Tomasza Budzyńskiego. Ten wokalista, malarz i poeta dał na okładkę fotografię swojego obrazu Michałowi Kozłowskiemu – poecie, autorowi tekstów piosenek i przez pięć lat wokaliście rockowemu, który z czasem stwierdził, że lepiej pisać piosenki niż je śpiewać i porzucił wokal.
„Nie myśl o mnie źle”. Dlaczego mam źle myśleć o autorze? Nie znam go. Już bardziej mogę spojrzeć oceniająco na autora wewnętrznego, stwórcę lirycznego „ja”, które przechodzi z wiersza do wiersza, zostawiając w nich ślady DNA autora zewnętrznego.

Prawdziwy Michał Kozłowski wymyślił podszyty lękiem tytuł i wybrał przygnębiający, dołujący obraz domów.

Czytaj więcej: „Nie myśl o mnie źle” Michała Kozłowskiego

„www.john” Edyty Kulczak

Kategoria: z dnia na dzień Opublikowano: niedziela, 08, październik 2017

Leszek Żuliński

Z PERSPEKTYWY KSIĘŻYCA

To trzeci z kolei tomik poetycki Edyty Kulczak. Jakoś ostatnimi czasy straciłem ją z oczu; gdy jeszcze żył Tadeusz Stirmer (1951-2014), przyjaźń z nim Pani Edyty (wspólne spotkania autorskie itp.) jakoś czyniła ją bardziej widoczną. Wtedy dwa kolejne jej tomiki też recenzowałem (ukazały się w roku 2009 i 2014). A potem gdzieś mi zniknęła. Jednak – okazuje się – w swoim Poznaniu jest aktywna. No, moje zaniedbanie, lecz teraz ten nowy tomik przywraca mi tę arcyciekawą autorkę.

Bohaterem tych wierszy jest tajemniczy John. Trudno powiedzieć, czy całkiem fikcyjny, czy jakoś istniejący, ale to mało ważne. Tej „małoważności” nauczył nas Pan Cogito, który być może (choć wątpię) był dalekim alter ego jakiejś żywej postaci. Mniejsza o to – fikcja literacka bywa nie mniej ważna niż literacki realizm. Ale „poezja wyobraźni” jest chyba w obecnej literaturze fundamentalna.

Czytaj więcej: „www.john” Edyty Kulczak

Teresa Tomsia WIERSZE

Kategoria: z dnia na dzień Opublikowano: sobota, 07, październik 2017

EPITAFIUM DLA ZBYSZKA KRUPOWIESA

Śpiewał ballady, recytował poezję Jesienina –
przesiedleniec zza Buga, wagabunda,
niepokorny krytyk zniewolonej kultury,
któremu cenzor zapisywał pointy wierszy –
posiadacz długów, przyjaciół
i fantastycznych planów.
Na miejskim cmentarzu w Świdwinie
dzieli grób ze starszym bratem Henrykiem,
który ochraniał go – niesfornego chłopca –
w trudnych powojennych latach.

Zasługuje jak mało kto na miano: Poeta
przy swoim pomijanym imieniu.
Przekorną nieobecnością przypomina nam,
że metafora życia jest silniejsza od bezdomności –
dlatego przepowiada we wczesnym liryku,
który okazuje się motywem ostatecznym:
mój wierszu umrzesz zanim zaczniesz mówić*.


* Zbigniew Krupowies, Zanim zaczniesz mówić, KTSK, Koszalin 1992

 

Czytaj więcej: Teresa Tomsia WIERSZE

Jesienne wydanie „Krytyki Literackiej”

Kategoria: z dnia na dzień Opublikowano: piątek, 06, październik 2017

Papierowy i cyfrowy kwartalnik (do marca 2015 r. cyfrowy miesięcznik i papierowy półrocznik).Podstawowe obszary zainteresowań redakcji to literatura, sztuka, filozofia, społeczeństwo. Pismo niezależne, niepoprawne politycznie, występuje przeciwko powszechnej literackiej i artystycznej nieudolności, fałszywym autorytetom, odwróconej aksjologii i intelektualnej miałkości. Autorami są krytycy, pisarze, intelektualiści, publicyści, przedstawiciele środowiska akademickiego m.in. z Polski, Rosji, USA, Wielkiej Brytanii, Danii, Holandii, Włoch, Kurdystanu, Iraku, Iranu, Izraela, Hiszpanii.
A co w bieżącym wydaniu kwartalnika?

Słowo na jesień: Stanisław Ignacy Witkiewicz

Tomasz Marek Sobieraj: KRÓTKI ESEJ NIE TYLKO O SZTUCE

Krzysztof Jurecki: KILKA REFLEKSJI O IV PIOTRKOWSKIM BIENNALE SZTUKI

Czytaj więcej: Jesienne wydanie „Krytyki Literackiej”

Architektura i otoczenie: przyrodnicze, kulturowe, historyczne, społeczne

Kategoria: z dnia na dzień Opublikowano: środa, 04, październik 2017

Janusz Korbel

W tym szkicu będziemy mówili o architekturze rzeczywistej. Nie o wirtualnych projektach czy budynkach w katalogach lecz o architekturze, która stała się częścią krajobrazu.
Na krajobraz składa się wiele czynników. Pierwotnie najsilniejszym była przyroda. Może się jednak zdarzyć, że została całkowicie przekształcona i pokryta wytworami człowieka i kolejne realizacje architektoniczne mają za kontekst krajobraz całkowicie kulturowy. Czynnikami przyrodniczymi, które trudniej wyeliminować jest lokalny klimat, choć i on w wielkich aglomeracjach ulega zmianom. Ważnym czynnikiem składającym się na krajobraz jest więc jego zabudowa i ukształtowanie w wyniku działalności człowieka.

Są jednak i inne czynniki, z których często nie zdajemy sobie sprawy, takie na przykład jak uwarunkowania historyczne. Jeżeli w jakimś miejscu był niegdyś cmentarz, jego istnienie może nadal być ważnym aspektem postrzegania krajobrazu przez ludzi, świadomych historii miejsca. Możemy powiedzieć, że na krajobraz rzeczywisty nakłada się krajobraz pamięci. Ostatnim aspektem krajobrazu, na który chciałem zwrócić uwagę jest czynnik społeczny.

Czytaj więcej: Architektura i otoczenie: przyrodnicze, kulturowe, historyczne, społeczne