Z DNIA NA DZIEŃ, Z TYGODNIA NA TYDZIEŃ

Międzynarodowy Konkurs na Małą Formę Graficzną

Kategoria: z dnia na dzień Opublikowano: wtorek, 14 lipiec 2020

Organizatorami konkursu są Fundacja Wspólnota Gdańska oraz „Wyspa Skarbów” Gdańskiego Archipelagu Kultury. Do udziału w konkursie organizatorzy zapraszają twórców znaków graficznych. Uczestnicy muszą mieć ukończone 18 lat.

Tematem konkursu jest Wyspa Fantazji.

Wyspa i fantazja dzielą tę samą kondycję: być sobą, i pozwolić obmywać się falom, opierać się przypływowi, być zamkniętym i otwartym zarazem… Być może to nie izolacja, lecz konieczna niemożliwa równowaga określa czym w swoim bycie są Wyspy Fantazji?

W tym roku do konkursu można zgłaszać wyłącznie grafiki wykonane w technikach komputerowych.
Prace należy przesyłać mailem (szczegóły w regulaminie).

Nagrody regulaminowe:
I nagroda: 4.000 zł
II nagroda: 2.000 zł
III nagroda: 1.500 zł

Czytaj więcej: Międzynarodowy Konkurs na Małą Formę Graficzną

Poczta lyteracka (marzec - czerwiec) 2020

Kategoria: z dnia na dzień Opublikowano: niedziela, 12 lipiec 2020

Jan Chrzan

Andrzej K. Dzień dobry. Wysyłam swoje najnowsze wiersze. Mam nadzieję, ze zostaną wydrukowane (…)

Szanowny Panie – nie wiem jak to się stało, ale stało się. Pański list, przysłany jeszcze zimą, przepadł w mnogości innych. To znaczy – nie tyle przepadł, co zawieruszył się. Proponowane utwory jak najbardziej warte są/były publikacji. Jeśli nie zniechęcił się Pan, proszę o wiadomość. Łącznie z informacją – które wiersze nie były w międzyczasie ogłaszane. Może Pan też dosłać garść nowych.

 

Michał K. Chciałem zapytać się o możliwość publikacji u Państwa kilku premierowych wierszy (z przygotowywanego 4-tego tomu, premiera: 2020)? (…) Będę bardzo wdzięczny za odpowiedź.

Szanowny Panie Michale – dziękujemy za ofertę. Jednak nie dołączył Pan wierszy. Zapewne zna Pan przypowieść o kupnie kota w worku. Nie ma obietnic w ciemno. I jak zwykle zastrzeżenie: przeznaczone do przedpremierowej publikacji utwory nie mogą być przedtem nigdzie ogłaszane.

 

Bogdan S. Ujrzałem światło Latarni Morskiej. Obudziła się we mnie nadzieja, że dopłynę do brzegu. Przesyłam swój utwór dramatyczny: Pikowe zapasy. (…)

Bardzo poetycko zaczął Pan list. I fakt, światło naszej latarni (jak każdej zresztą) daje możliwość bezpiecznego zakończenia rejsu. Kilka osób czytało w naszej redakcji Pańską sztukę. I opinie są podzielone. W każdym razie ożywiło to nasz apetyt. Stąd pytanie o inny utwór dramatyczny. Mógłby Pan nam taki zaproponować? Jeśli naturalnie istnieje. Bo przecież dzieła nie rodzą się na pniu…

Czytaj więcej: Poczta lyteracka (marzec - czerwiec) 2020

„Wieżowiec: Zero” Karoliny Sałdeckiej

Kategoria: z dnia na dzień Opublikowano: sobota, 11 lipiec 2020

Leszek Żuliński

TRUDNE, MĄDRE WIERSZE

 Czytanie i ewentualne recenzowanie tomów poetyckich to moja nie jedyna, ale główna profesja. A najciekawsze jest to, kiedy napotykam wiersze, które mnie mocno interesują. Nie zdarza się to często, ale tomik (już trzeci z kolei tej Autorki) mocno mnie wciągnął. Dlaczego? – spytacie? Prosta odpowiedź: tego typu wierszy jeszcze nie „smakowałem”, a wiadomo, że każda nowa (i sensowna) oryginalność jest dużym walorem.
 O Karolinie Sałdeckiej czytam: (ur. 1983) – polska poetka i pisarka. 7 czerwca 2011 obroniła doktorat nauk humanistycznych na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika  na podstawie pracy „Wizerunek kobiety w polskich powieściach doby realizmu socjalistycznego”. Laureatka I nagrody VII Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Rainera Marii Rilkego 2009. Nominowana do Orfeusza – Narody Poetyckiej im. K.I. Gałczyńskiego 2017 za tomik „Psi blues”. Publikowała m.in. w „Arteriach”, „Blizie”, „Toposie”, „Twórczości”. W 2016 otrzymała stypendium Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego w dziedzinie literatury.

 Zachęcił mnie na dodatek mój przyjaciel Wojciech Kass, który w tej książce pisze: Jednym z wyznaczników tego, co można by określić miarą artystyczną zbioru wierszy jest stopień zaludnienia, czyli to, jak dalece utwory w nim pomieszczone służą jedynie odautorskiemu głosowi, a na ile na ich „pokład” zaproszeni zostali goście, osoby oraz ich głosy, krajobrazy i zjawiska, przyroda ożywiona i nieożywiona. Pod tym względem w trzecim tomie Karoliny Sałdeckiej jest gwarliwie, a raczej swarliwie, co odsłania żywioł tej poetki, którym jest społeczeństwo, jego warstwa odrzucona i upodlona, splugawiona i pławiąca się w swoim poniżeniu.

Czytaj więcej: „Wieżowiec: Zero” Karoliny Sałdeckiej

Złota klatka*

Kategoria: z dnia na dzień Opublikowano: piątek, 10 lipiec 2020

Janusz A. Korbel

Mój białoruski przyjaciel – grafik i autor tekstów piosenek – mówił, że większość białoruskiego społeczeństwa nie chce zmian, bo reżim Łukaszenki daje im poczucie bezpieczeństwa. Żyją w klatce, chociaż nie jest ona ze złota. U nas nie ma reżimu i syndrom klatki nie powinien nas dotyczyć, z zaskoczeniem jednak zauważyłem, że na przykład ukazuje się coraz więcej, coraz bardziej kolorowych, na coraz wyższym poziomie edytorskim wydawanych publikacji, które o niczym nie mówią, nie informują, poza informacjami o sponsorach i unijnych programach w ramach których zostały wydane. Najczęściej nazywa się to uczenie: „materiały promocyjne”. Kiedy wezmę do ręki taki promocyjny przewodnik po regionie, poza „zajebistymi” kolorami fotografii doświadczę jeszcze niemożności przeczytania więcej niż dwóch zdań, bo ileż można czytać zdania w rodzaju „...w oparciu o [...] samorządy podpisały umowę o [...]  gdzie za cel nadrzędny uznano rozwijanie kultury [...] zbliżenie [...] podejmowanie [...] celem ochrony unikatowości ... ”   Zaraz, zaraz, czy aby nie jestem w klatce? Ten promocyjny przewodnik, a jakże, wydano w trzech językach na papierze, a także na DVD. Podobno wykorzystano na to 100 000 PLN z rzeki pieniędzy unijnych płynących do Polski na rozwój regionalny. Jeśli chcę się czegoś dowiedzieć o regionie muszę jednak sięgnąć do pożółkłego papieru czarno-białego wydawnictwa z czasów PRL gdzie pod zdjęciami tych samych obiektów pisze składnymi zdaniami z którego są wieku, kto je projektował, w jakim są stylu. W materiałach promocyjnych o takich głupstwach się już nie wspomina. Ale „realizacja zadań programów w ramach i pod patronatem” zapewnia realizatorom święty spokój do wyczerpania środków na projekt.

Czytaj więcej: Złota klatka*

„Ukryte myśli” Romana Cieplińskiego

Kategoria: z dnia na dzień Opublikowano: środa, 08 lipiec 2020

Stanisław Szwarc

DO-MYŚLENIA

Dobra książka powinna dawać czytelnikowi do myślenia. Ukryte myśli Romana Cieplińskiego dały mi do myślenia już przy piątym zdaniu książki.
Wyobraźnia, która jako taka jest pewnym nadużyciem umysłu, kiedy to przekracza on granicę dzielącą teraźniejszość od przeszłości i przyszłości, kiedy to nie rejestruje i nie reaguje, na to co „jest”, lecz na to, czego aktualnie „nie ma” i tworzy nierealną rzeczywistość alternatywną, wytwarza – chcąc bronić się przed naporem rzeczywistości zmysłowej – przeciwciała pokus, czyli „apele o zachowanie cnoty” w zbyt dużej ilości, które to niszczą wyobraźnię z natury niewinną i bezinteresowną.

Zamyśliłem się i postanowiłem przeczytać to zdanie kilka razy. Pochlebiam sobie, że zrozumiałem je już za trzecim. Zamyśliłem się jeszcze raz i w tym zamyśleniu podszedłem do biblioteki. Sięgnąłem po zbiór esejów ks. Józefa Tischnera W krainie schorowanej wyobraźni. Nawet się nie spostrzegłem, jak upłynęła godzina wspaniałej lektury.

W obydwu tekstach chodzi mniej więcej o to samo. Obsesyjne zwalczanie pokusy prowadzi do nieustanego myślenia o niej, stwarzania skonkretyzowanych wizji pokusy, a w rezultacie, paradoksalnie, do  podatności na nią. Wiedzą coś o tym niektórzy duchowni, którzy wobec typowego dla tego stanu ograniczenia zachowują się tak, jakby z dekalogu pozostało tylko szóste przykazanie.

Czytaj więcej: „Ukryte myśli” Romana Cieplińskiego